М. ДИНОРШОЕВ: ҚУФЛКУШОИ ҲАМА ДАРҲОСТ ИЛМ

Мусо Диноршоев

Хабари барандаи Ҷоизаи давлатии ба номи Абӯалӣ Ибни Сино дар соҳаи илму техника дар соли 2011 гардидани академик Мӯсо Диноршоев, дар баробари эътои эҳсоси хурсандӣ рости гап, моро то андозае ба ҳайрат низ гузошт. Ҳайрати мо аз он буд, ки ин файласуфи маъруфи кишвар, ки асарҳояш дар ҷаҳони фалсафа хеле машҳуранд ва махсусан таҳқиқоти ӯ дар бораи фалсафаи Ибни Сино аз сӯи файласуфони маъруфи дунё навгӯӣ арзёбӣ шудаанд, бо ин ҷоизаи давлатии кишвар, танҳо акнун сарфароз мегарданд. Донистани иллати ин таъхир ва боз гирифтани посух ба бисёр суолҳои дигари ҷолиб моро ба пои сӯҳбати ин донишманд кашонд.

АЖДАҲОСАНГИ АЛИСУРХУН ДАР НАЗМИ САЛИМШОҲИ ҲАЛИМШОҲ

Халимшо Салимшо

Шоири маъруфи Тоҷикистон Салимшо Ҳалимшо дар як мақолаи худ (маҷаллаи «Фарҳанг, 1997, № 12) менависад, ки дар қисмати «Вандидод»-и китоби Авесто Ваекерето ном мавзеи тасвир шудааст, ки он ҳамин сарзамини Вахёи Тоҷикистони азиз  ҳаст. Ба мақсади гирифтани маълумоти бештар дар ин бора нависандаи ин сатрҳо бо Салимшо Ҳалимшо сӯҳбате баргузор кард. Ба гуфтаи Салимшоҳ Ҳалимшоҳ дар «Авесто» донишманд ва табибе бо номи Срита ( ё Трита ё Исрит) зикр шудааст, ки имрӯз ӯро  дар Тоҷикистон ва берун аз он бо номи Бурхи Валӣ ёд мекунанд.

ҚИССАИ АЖДАҲОИ ДЕҲАИ АЛИСУРХУНИ ВАХЁ

Саидчаъфар бо Султони Хамад

Ватани мо, Тоҷикистони азиз чи қадар зебову хушобу ҳаво ҳаст. Чун нек нигарем ҳатто ҳар як санги оддии он қиссаи дилангезеро дар худ ниҳон дорад. Аҷдодони мо он қадар зиёд Ватанашонро дӯст медоштанд, ки барои ҳар як санги он қиссаву достонҳо эҷод мекарданд.

САДОИ МИЁНАДУ БА ГӮШИ ҲОКИМИ ТАВИЛДАРА НАМЕРАСАД

Миёнаду

Пуламонро оби Хингоб фурӯ бурд, қимати орду рӯған ба маротиб боло рафтааст, орд дар мағозаҳо камчин аст. Райиси ноҳия бо гузашти чанд рӯз ба наздамон наомадааст, ҳоло дигар мо ҳастему Худо. Агар ба додамон Эмомалӣ Раҳмону Шукурҷон Зуҳуров нарасанд, намедонем дигар чӣ кор кунем…

БУРХИ ВАЛӢ – ҚУТБИ ОРИФОН АСТ

Хазрати Бурх

Инак асрҳост, ки ҳамасола мақбараи Бурхи Сармасти Валиро дар саргаҳи Оби Мазор, яке аз шохобҳои дарёи Хингоб, ҳазорон нафар эътиқодмандон зиёрат мекунанд. Дар бораи ин бузургвор миёни мардум даҳҳо асотиру ривоятҳои халқӣ аз даҳон ба даҳон паҳну парешон шудаанд.